Ποια σχέση μπορεί να έχει ένας σκοτεινός θάλαμος με μια τζαζ σκηνή; Κι όμως, η φωτογραφία και η τζαζ μοιάζουν περισσότερο απ’ όσο φανταζόμαστε. Όπως οι μουσικοί αυτοσχεδιάζουν πάνω σε ένα head , έτσι και ο φωτογράφος αφήνεται στο φως, στη σκιά, στη στιγμή που ξεδιπλώνεται μπροστά του. Η εικόνα δεν «παγώνει» τον χρόνο· τον αποκαλύπτει. Κι ο φωτογράφος γίνεται ένα ακόμη μέλος της ορχήστρας, αναζητώντας μέσα στο ημίφως μορφές, ιστορίες, ψίθυρους. Στο άρθρο μου στο Koukidaki μιλάω για τη μυστική συγγένεια ανάμεσα στις δύο τέχνες, τη μουσικότητα της εικόνας και τον ρυθμό που αναβλύζει από το κάδρο. Διαβάστε το άρθρο : Φωτογραφία και Τζαζ, ο Αυτοσχεδιασμός του Βλέμματος
Comments
Post a Comment